Interview – Spelauteur Fred Horn

Terug van weg geweest, hier weer een interview met een spelauteur. Fred Horn is een veteraan te noemen met hoeveel hij heeft gedaan in spellen maken en schrijven over spellen. Bezoekers van de Ducosim spellenbeurzen hebben hem geheid ook gezien, hij is vaste deelnemer en zit altijd klaar om een spel te demonstreren of testen. Wanneer je nadere details wilt weten, kun je ook bij een tweede keer lezen bij de grijze driehoekjes nog extra tekst openklappen. Hier vindt je trouwens een overzicht van de eerdere interviews.

Wat is je achtergrond?

Het is het makkelijkst om maar met mijn leeftijd te starten. Ik ben geboren in Amsterdam op 13 januari 1945, dus midden in de ‘Hongerwinter’, en ik heb mijn hele leven afwisselend in Amsterdam en Den Haag gewoond. Momenteel woon ik alweer bijna 25 jaar in Den Haag op een mooie plek aan de rand van Scheveningen.

Mijn opleiding is HBS-B (1963) waarna ik enkele jaren Werktuigbouwkunde in Delft heb gestudeerd. Na Militaire Dienst heb ik 1,5 jaar een eigen tekenbureau met mijn broer gehad. Na heel hard werken en weinig inkomsten stopten we ermee waarna ik bij het Centraal Planbureau ben gaan werken als statistisch medewerker. In 1969 stapte ik over naar het planbureau van de Universiteit van Amsterdam waarna ik, na 11 jaar UvA en 5 jaar Gemeente Amsterdam, tot en met 2000 werkzaam was bij de Rijksgebouwendienst als beleidsmedewerker/ organisatieadviseur. Daarnaast vervulde ik functies bij het Sociaal Fonds van het Ministerie en was ik actief in de diverse Ondernemingsraden.

Ik begeleidde (her)huisvestingsprojecten maar ontwikkelde ook methoden en technieken voor doelmatiger; efficiënter; en effectiever huisvesten van de overheid naast het onderbouwen van het politiek beleid op huisvestingsgebied.

Welke ervaringen zijn van nut in je beroep als spelauteur?

Om een misverstand te voorkomen is het goed om te weten dat ik nooit beroepsmatig iets met spellen had en heb. Ik ben, wat je zou kunnen zeggen: “een professionele Amateur-spel-ontwerper”.

Belangrijk was natuurlijk de aanwezigheid van spellen in mijn jeugd. In ons gezin werd veel gespeeld, b.v. Halma en Trik-Trak maar ook het Dambord kwam regelmatig op tafel al was het maar om er andere spelen (zoals Kat & Muis) op te spelen. Met kaartspelen, van Solitaire tot Samba-Canasta en van Pesten tot Bridge, werd eveneens regelmatig een avondje gevuld.

Klik hier om meer te lezen over het spelen van spellen vroeger…

Mijn grootvader had zelf bestaande spelen gemaakt zoals Zevenzak en Ganzenbord (er was gewoon niet genoeg geld om een spel te kopen dus maakte je het zelf na) en zowel hij als mijn vader hadden een “Loterij in drie Bedrijven” uit karton gemaakt en alle plaatjes ook getekend en ingekleurd. Dat spel speelden we op Oudejaarsavond met een zak vol met ½-centen als speelgeld. Beide spelen en de ’halfjes’ zijn nog steeds in mijn bezit. Voor de kinderen had mijn vader een “Hazenspel” zelf bedacht en gemaakt, een spel dat we veel speelden. In mijn vaders’ boekenkast was ook het boek “Wonderlijke Problemen” van prof. Fred Schuh te vinden evenals een zeer oude versie van Hoyle! Wat dat betreft viel de appel dus niet ver van de boom. Al vroeg was ik geïnteresseerd in de mechanismen van een spel en dat probeerde ik ook uit. Op mijn 8e bedacht ik mijn eerste spel (een soort domino met halve kaarten) waarvoor ik een antiquarisch kaartspel met oblong kaarten van mijn vader gebruikte en het dus voorgoed verwoestte door alle kaarten middendoor te knippen. Dit spel is later na de eeuwwisseling door XIN DAO als CARDO gepubliceerd en op de markt gebracht.

Vanwege mijn interesse in die spelmechanismen schaftte ik regelmatig (als het budget dat toestond) fysieke spelen aan maar ik probeerde ook boeken te vinden met een beschrijving van spelen waar ook de Spelregels in waren opgenomen. En dan ineens blijk je een verzameling te hebben. Die was aan het begin van deze eeuw uitgegroeid tot over de 10.000 Items en een uitgebreide bibliotheek. Om de verzameling veilig te stellen werd deze ondergebracht in een Stichting SP&L (Spellen, Puzzels & Ludotheek)  www.stichtingspel.org die een samenwerkingsverband is aangegaan met de bij de Belgische Hogeschool VIVES te Brugge ondergebrachte vzw. Vlaams Spellenarchief.

Beide voornamelijk Nederlandstalige verzamelingen zijn samengevoegd en vormen inmiddels de in deze taal grootste verzameling spellen van de wereld die nu (als Cultureel Erfgoed) door de Vlaamse Erfgoed Organisatie wordt beschreven en geïnventariseerd.

Over het Historisch Overzicht Nederlandse Gezelschapsspellen…

De inhoud is echter door Rob gedoneerd aan het Archief in Brugge waar ze hard bezig zijn om op niet al te lange termijn de informatie weer on-line te krijgen. Zulke beschikbare info uit zowel boeken als gegevensbestanden werkt inspirerend en laat nieuwe ideeën opborrelen voor een mogelijk volgend spel of volgende puzzel.   Naast al het voorgaande was ook van groot nut mijn ontmoeting met Hubrecht Duijker die onder het pseudoniem Anthony Verhulst in de jaren 80 van de vorige eeuw een Spellenpanel had ter beoordeling en voor het recenseren van nieuw op de markt gekomen spelen. Als panellid werd je wel gedwongen zeer kritisch te kijken wat natuurlijk ook van groot belang was om je eigen ideeën ook goed te kunnen testen en toetsen. Met als belangrijkste natuurlijk: “Is dat wel een NIEUW  idee”? Zo heb ik ooit heel lang gepuzzeld over de oplossing voor een GO-variant op een hexagonaal bord. Uiteindelijk had ik een prima werkend spel dat alle testen doorstond. Helaas, toen ik enkele jaren later de volledige jaargangen GAMES & PUZZLES op mijn verjaardag kreeg bleek dat auteur Max Berger daarin een identiek spel had gepubliceerd. Opvallend was wel dat we beiden dezelfde keuzes hadden gemaakt om de problemen die het basisidee opriep te tackelen. Maar wel: weg eigen spelontwerp!

Als laatste wil ik noemen het contact met andere spelauteurs. Het is vaak wonderlijk hoe anderen denken en oplossingen vinden die geheel niet in je eigen ‘denkraam’ passen. Het kan tot allerlei nieuwe richtingen leiden waar je zelf niet zo maar op zou zijn gekomen.

Daarnaast is natuurlijk het over het vak praten met gelijkgestemde geesten altijd inspirerend. En heel zelden kom je iemand tegen die net zo denkt als jij. Wow, dat overkwam mij met de Nederlandse auteur Niek Neuwahl die in Italië woont! Een spel van hem had er een van mij kunnen zijn en omgekeerd.

Welke aspecten van het auteurschap vind  je het leukst?

Het mooiste moment is natuurlijk wanneer je een spel bij een uitgever hebt kunnen onderbrengen en het eindproduct arriveert in een doos. Het uitpakken en dan echt kennismaken met het fysieke resultaat van al je inspanningen, ja, daar doe je het voor!

Maar verder is het natuurlijk de bevrediging die je voelt wanneer je een logische en ook speelbare oplossing hebt gevonden voor of 1) een probleem dat je zelf hebt geformuleerd of 2) een door anderen opgeworpen probleem eenvoudig en ook mooi hebt weten op te lossen.

Een voorbeeld van een management game…

Zo kreeg ik in 1990 het verzoek van het management van de Rijksgebouwendienst, waar ik toen werkte, om een huisvestingsspel te ontwikkelen (dat werd uiteindelijk het BOSS-Managementgame) om de organisatie te leren omgaan met nieuwe methodes en technieken maar ook om de impact van de politiek op het proces zichtbaar te maken. Een tiental spellen zijn gemaakt die voor het geven van “cursussen” zijn gebruikt. Ineens was ik ook opleider van de spelbegeleiders en kwam ik in contact met de “andere spellenwereld”; die van de Managementgames. Vele organisatiebureaus zagen ineens een ‘oneigenlijke’ concurrent verschijnen! Als spelleider heb ik het spel zo’n 120 keer binnen en buiten de Dienst als cursus begeleid. Maar toen had ik het ook wel gehad! Een spel bedenken is leuk maar het steeds opnieuw in cursusverband met een groep spelen was niet mijn “Cup of Tea”. Ik heb wel nog steeds een grote kist met het speelmateriaal bij mij thuis staan!

Het in elkaar knutselen van een testversie vind ik leuk mede omdat je vaak dan al direct wordt geconfronteerd met je eigen minder goede ideeën als het niet lukt deze praktisch uit te voeren. Ook het uitleggen van de regels en het spelen van de door mijzelf bedachte spelen op bijeenkomsten en beurzen vind ik leuk, zeker als je spelers enthousiast weet te krijgen.

Foto van: https://thebiggamehunter.com/inventors/game-designers/fred-horn/

Op welke spelen ben je trots? / welke wil je graag aanhalen?

Deze vraag valt eigenlijk uiteen in twee delen: 1) de gepubliceerde spelen en 2) de nog in mijn mappen liggende ideeën voor spelen.

1. Toen ik halverwege de jaren ’90 via Niek lid werd van de SAZ (Spiele Autoren Zunft) was ik trots op het feit dat er al 3 van mijn spelen waren gepubliceerd en ik dus meteen stemgerechtigd lid kon worden. FIANCO en RENPAARDEN waren in 1987 verschenen in het boekje “Geen Wolf en 7 Geitjes” van wetenschapsjournalist Hans van Maanen evenals in datzelfde jaar mijn spel “Maak een Vierkant” dat was gebruikt als Uitnodiging voor de openingen van de Tentoonstelling van spellen uit mijn verzameling in Deventer en Madurodam.

Lees meer over verdere publicaties waar Fred trots op is…

Dat laatste spel werd door Gerhards in 2004 in een fraaie uitvoering in Duitsland uitgebracht onder de titel “CITADELLA”, waarmee ik min of meer mijn reputatie als spelontwerper in Duitsland vestigde. In het jaar 2004 werd ook mijn “3D Tic-Tac-Toe” als  Agilidade door ORIGEM (een Braziliaanse spellenfirma van een vriend van mij) uitgegeven, een spelletje dat ik in 1979 n.a.v. een weddenschap (“Je kunt vast geen spel in 5 minuten bedenken!”), binnen 5 minuten had bedacht. Twee jaar later in 2006 werd het ook in Nederland uitgegeven door XIN DAO. Door die firma is er verder naast Cardo en een Tangram nog de eerste versie van KWINTIE (Vijf op een Rij) en een 50 Spellen Compendium op de markt gebracht. Voor deze laatste Speel-box heb ik ook alle bordontwerpen gedaan en naast de gebruikelijke standaard-spelen zijn er ook een aantal van mij opgenomen. Eerder in 1994 had ik in het kader van de FLORIADE voor alle scholen in de Haarlemmermeer samen met Frans Mensink een SPELLENBOX samengesteld. Een project dat uitgebreide media-aandacht heeft gekregen. De PUZZLE-95 die ik in 1995 voor de Wereld-Puzzle-Conventie, die dat jaar in Den Haag werd gehouden, ontwikkelde is later als ZOMERPUZZEL in het blad Natuurwetenschap &Techniek verschenen en is nu bij Nestor Games als GLOOP te verkrijgen. Voor VNO-NCW maakte ik in 1999 het Tangramspel “De Malietoren”. In 2000 ontmoette ik, via Hubrecht Duijker, Ruud Weldring eigenaar van de spellenfirma  Nova Carta. Tot Ruuds’ voortijdig overlijden door een noodlottig ongeval 2 jaar geleden werkte ik nauw met hem samen hetgeen betekende dat zijn firma flink wat spelen van mij heeft gepubliceerd. Het begon met het ”TUSSEN KUNST & KITCH-SPEL” waarvan later alle MEMORIE-MOMENT’s en de retail-versie van het spel zijn afgeleid. SUDOKU-SANDOKAN; LANGE JAN/LANGER LULATSCH; CANON Het Nederlandse Historiespel; ZIPHER; MATHZEE; Serpentine (met Martin Samuel); Het Zesde Zintuig-Plaats Delict; Alfabet-spel; zijn naast het al eerder genoemde Winterglow gerealiseerde uitgaven maar zoals dat vaak het geval was zijn er nog heel wat meer ideeën in mijn archief terechtgekomen omdat de opdrachtgever afhaakte. Intussen had ik in 2014 mijn eigen spel KWINTIE door Gerhards in een mooie houten versie voor wat vrienden laten maken. Toen over dit spel in NRC/Handelsblad een artikel verscheen waarbij de redacteur (zonder mij dat te vragen) de lezer meldde waar ze het spel konden verkrijgen heb ik er zo’n 120 moeten laten maken om deze het hele land door te sturen! Officieel heeft Gerhards naast Citadella nog mijn PARALELLO en DOUBLE-DUTCH op de markt gebracht. Zelf heb ik voor vrienden bij hem de 7×7-versie van FIANCO laten maken, een spel dat in de 5×5-versie ook is opgenomen, samen met de 8×8-versie van DOUBLE-DUTCH, in het boekje ABSTRAKTE BRETTSPIELE van Tomas Grad. Na 2010 heb ik ook in Duitsland verder nog samengewerkt met Steffen Spiele en ROMBOL wat resulteerde in de mooie houten uitgaven van DaCapo; BLOCKS; I-Qube; 15; en KLINKER. Het spel ELFEN CASTLE waarin het door mij ontwikkelde spelmechanisme voor TOREN VAN BABEL is gebruikt werd door Zvezda in Rusland uitgebracht. Als laatste moet ik natuurlijk nog de DUCOSIM-SPELLENKAARTEN noemen die nu al een flink aantal jaren als bijlage aan het blad SPEL! worden toegevoegd. Diverse van mijn spelen zijn in de reeks opgenomen waarbij de eerste kaart mijn spel CAN THE SARDINES/HARING IN BLIK was, een spel dat ooit ook nog is opgenomen in een Portugees spellenboek! Dit dus voor zover het de uitgebrachte spelen betreft, waarop ik allemaal wel trots ben.

Kijk ook op de website van mijn Stichting SP&L www.stichtingspel.org waar foto’s zijn opgenomen van een deel van mijn gepubliceerde spelen.

Het recente uitgebrachte FENIX dat in het antwoord op de vraag welk spel dat ik als mijn beste beschouw! Bij de Puzzels geldt dat voor de Plugged Dice – Puzzle die ik samen met Oskar van Deventer heb ontwikkeld.

 2. Zoals altijd is het moeilijk om je ideeën aan de man te brengen en mijn onderhandelingen met firma’s leveren op zich boeiende verhalen op, maar dat zou nu te ver voeren! Daarom blijven goede spelen vaak gewoon in mijn archief zitten waarbij af en toe de testversies nog wel eens door mij worden gepakt voor een spellenavond.

Enige concepten voor publicatie…

SIGMOND; KAMELEN; POINT-Match; REMEMBERY; Regenboog/RAINBOW; TRES; XIN; GETALINO; REVERTELLO; en LogiColor zijn zomaar een aantal namen van spelen die m.i. marktwaardig zijn en waar ik trots op ben maar die nog steeds geen uitgever hebben gevonden. Als afsluiting noem ik nog de website https://mancala.fandom.com/wiki/Slangenspel   en https://www.math4all.nl/categorie/bekijk/spellen-puzzels/195  met op de laatste MATHZEE; 15; en PARALLELLO.

Meer over Fenix

De specifieke vraag naar FENIX als voorbeeld geeft mij hier meteen de mogelijkheid om meer over de geschiedenis van dit spel aan de lezers, die in mijn spelen zijn geïnteresseerd, te vertellen.

Het spel FENIX bestaat onder een andere naam al sinds ©juli 1975. Indertijd heb ik het (bij de nu niet meer bestaande organisatie) Stichting SEBA laten registreren onder de naam STRIKE.

Betreft de eerste ontwikkeling van het concept…

In het jaar daarvoor was het spel door mij speciaal ontwikkeld voor mijn collega’s van de “Dienst Bouw en Huisvesting” van de UvA. Tussen de middag werden daar destijds veel ‘toernooitjes’ georganiseerd met liefhebbers van denksporten waarbij meestal en Schaken en Dammen de voorkeur hadden. Maar de schakers wilden eigenlijk niet dammen en omgekeerd was hetzelfde het geval. Na discussie over wat de voorkeur moest hebben bleven de ‘partijen’ op hun eigen standpunt staan waarna ik niets anders wist te bedenken dan: “Dan verzin ik toch wel wat anders voor jullie wat door beide groepen kan worden gespeeld! En dat zo mogelijk even interessant en moeilijk is”. Nu had ik al daarvoor al eens een idee gehad voor een abstract-strategisch spel met hogere stukken die, na geslagen te zijn, weer opnieuw gemaakt konden worden uit de overige stukken op het bord. Leuk zo’n idee maar in de praktische uitvoering bleek het nog niet zo eenvoudig om de juiste grootte van het bord en het juiste aantal speelstukken te vinden om een interessant spel met redelijke speeltijd en interne consistentie te verkrijgen. Na ‘trial and error’ en na veel testen met spel-vrienden bleek het 9×9-bord met 28 speelstukken per speler de optimale oplossing. Nu waren, om te kunnen spelen moesten een aantal spellen worden geproduceerd, de borden snel gerealiseerd door het raster op wat kartonnen vierkanten te tekenen en bij toeval kon ik op het Waterlooplein een hele serie doosjes met damstenen (deze waren prima geschikt als speelstukken) goedkoop aanschaffen. Sindsdien werd er STRIKE gespeeld tussen de middag! En wie schetst mijn verbazing toen ik meer dan 25 jaar later, net na de eeuwwisseling, een oud-collega tegenkwam die na de eerste groet een vinger in mijn borst prikte om vervolgens te melden: “Weet je dat we dat spel STRIKE van jou nog steeds spelen!”. Wat een fantastische mededeling over de ‘houdbaarheid’ van het spel, maar het kon nog mooier.

Nog in de jaren ’90 van de vorige eeuw had ik de beroemde spelontwerper Alex Randolph ontmoet tijdens een Board Games Studies (BGS) -Congres waar ik STRIKE bij mij had. Alex toonde interesse in het spel en ik stuurde hem een van mijn zelfgemaakte exemplaren. Na niet al te lange tijd kreeg ik een vriendelijke brief terug waarin hij zijn waardering uitsprak over het spel en vooral over het principe van het opnieuw maken van de hogere stukken (een echte noviteit vond hij!). Volgens hem verdiende het spel daarom een andere naam en wel: Phoeniks naar de mythologische vogel die uit zijn eigen as herrijst.

Toen de Duitse firma HUCH! ongeveer drie jaar geleden belangstelling in het spel toonde, omdat zij een serie van abstracte-strategische spelen wilden starten, stelde ik meteen voor, om als eerbetoon aan Alex, het spel ook de door hem voorgestelde naam te geven. De firma ging akkoord maar wilde wel een meer ‘internationale’ spelling gebruiken en dus werd het FENIX. Bovendien vonden ze het spel zo complex dat ze mij vroegen of ik niet een “beginners”-versie kon ontwikkelen. Door het bord te verkleinen naar 7×8 velden en het aantal startstukken per speler terug te brengen naar 21 is dat goed gelukt.

Ooit, enige tij voordien, heb ik dit spelprincipe van STRIKE/FENIX ook gebruikt voor een aanbieding aan TALPA voor een spelcompendium met meer spelen waarbij er 1, op een bord geïnspireerd op het logo van TALPA, dit spel was met minder speelstukken en maar 1 Koning en 1 Generaal. Uiteindelijk nooit iets geworden daar bij TALPA! Maar hoe tevreden kan een mens zijn als zijn idee na meer dan 45 jaar op zo’n mooie wijze als nu het geval is op de markt wordt gebracht.

Je maakt vooral abstracte /strategie spellen, wat is je fascinatie daarmee?

Ik maak zelf weinig spellen, hoogstens een prototype, maar ik ontwerp en bedenk wel vaak een spel zonder thema waardoor ze als abstract kunnen worden gekwalificeerd. Meestal zijn dit dan ook strategische spelen maar soms is het gebruik van geluk een nuttige toevoeging. Naast die abstracte spelen zijn er ook wel spelen met kaarten; puzzels; en behendigheidsspelen door mij ontwikkeld.

Mijn lol is vooral om een (nog) niet bekend of gebruikt spelmechanisme te bedenken en dan daarmee een spel te ontwikkelen. In dergelijke gevallen ben je al gauw bezig met een abstract spel. Dat wil niet zeggen dat daar later geen thema opgeplakt kan worden.

Enige anekdotes over ontwikkeling van concepten…

Zo heb ik al jaren geleden een nieuw “DECK” met kaarten ontwikkeld dat geheel afwijkt van de gebruikelijke speelkaarten. Dit “DECK” heb ik GALAXY genoemd en het kan door iedereen gebruikt worden om er spelen mee te ontwikkelen. Ik heb er een hoeveelheid van laten maken en er is er nog steeds een aantal beschikbaar! Wie geïnteresseerd is……………….laat het me weten. Voor de eerste SAIL-Amsterdam heb ik op verzoek van het PR-bureau een mooi spel bedacht waarvan een prachtig prototype was gemaakt dat helaas verloren is gegaan. En zo heb ik ook ooit meegedaan met een wedstrijd uitgeschreven door de Verenigde Naties om een spel te ontwikkelen waarbij voor “minder ontwikkelde” landen een leerspel moest worden gerealiseerd om het gebruik van adressen te stimuleren. Het mooie prototype daarvan heb ik gelukkig retour gekregen (het hele project werd voortijdig gecanceld) en is nog steeds in mijn bezit. Ook mijn BOSS-Management-game voor de eigen organisatie is een voorbeeld van het oplossen van een gesteld probleem door een relevant en werkend spel te verzinnen.   Mijn enige overgebleven “echte fascinatie” is om nog eens een abstract spel te bedenken met maar 1 speelstuk en maar 1 spelregel. En dan moet het wel een moeilijk strategisch spel worden. Tot op heden is me dat nog niet gelukt hoewel mijn spel DROMMELS een heel eind in die richting komt.

Maar eigenlijk heb ik niet zozeer een fascinatie voor abstracte spelen maar is dat meer een fascinatie voor wat spontaan in mij opkomt. Andere soorten spelen kan ik ook wel bedenken maar dat is dan meer een klus die gedaan moet worden (voor Nova Carta was dat vaak het geval als een klant iets wilde) waarbij ik mijn plezier dan krijg door voor het gestelde probleem een zo goed mogelijke oplossing te vinden.

Wat voor adviezen heb je voor spelauteurs? En als het gaat om abstracte spellen?

  • Mijn eerste advies is altijd: Ga goed na of dit al niet eerder bedacht is. Ik heb heel wat auteurs met hun eerste spel langs gehad die de teleurstelling van hun leven beleefden als ik “hun” spel moeiteloos uit mijn verzameling tevoorschijn wist te halen.
  • Vaak zijn de spelregels een zooitje. De auteur in spe komt tijdens het testen voortdurend met regels die niet in de spelregels zijn opgenomen. Spelregels schrijven is een vak apart!
  • Vervolgens begin ik altijd over “reduceren”. Regels toevoegen om problemen die je tegenkomt op te lossen lijkt makkelijk maar het verpest je spel. Zo veel mogelijk regels proberen te schrappen en toch het spel interessant houden is eigenlijk de opgave. Probeer ook een beperking in je te gebruiken materiaal aan te brengen. Fabrikanten/ Uitgevers zij vooral geïnteresseerd in de kosten dus ook hier is minimaliseren belangrijk.
  • Maak een mooi prototype. De Uitgever valt in eerste instantie op de vorm en niet op de inhoud. Heb je eenmaal zijn aandacht dan is het verder aan jezelf om je spel te verkopen.
  • Begin nooit aan het zelf produceren. Tegenwoordig zijn er “Crowd-funding” mogelijkheden die het risico op je geld kwijtraken aanzienlijk kunnen verminderen. Maar in het verleden ben ik heel wat voormalige enthousiastelingen tegengekomen met zolders, schuren, garages of soms een kamer in huis vol met onverkochte, onverkoopbare spellen. Niet doen dus!
  • En speciaal advies voor abstracte spelen? Ik zou het eerlijk gezegd niet weten. Doe wat je leuk vindt zeg ik altijd en verwacht geen gouden bergen als iets lukt, want er zijn er maar weinig die rijk worden met het bedenken van spelen.

Wat voor ontwikkelingen in de markt zie je?

DE markt is wel een heel wijd begrip. Ik moet mij voor een antwoord beperken tot de markt voor Bord- en Tafelspelen waarbij dan ook nog spelen voor kinderen, kaartspelen en handigheidsspelen wegvallen want daar heb ik absoluut geen inzicht in.

Wat je ziet is dat de grote Spellenfirma’s steeds meer hun researchafdelingen ontmantelen en dat er steeds meer middenpartijen (een soort makelaars) als tussenpersoon tussen auteur en uitgever komen. De auteur onderhandelt nu met de tussenpersoon en niet meer direct met de firma’s.

Verder is het effect van CATAN wel uitgewerkt. Hoewel er nog steeds enorme hoeveelheden “ontwikkelingsspelen” worden bedacht en worden uitgegeven is de rek er wel uit. Wat de nieuwe rage wordt ? ik heb ook geen glazen bol dus voorlopig wacht ook ik maar af. Ik hoop natuurlijk op een nieuwe hausse (zoals in de jaren ’70 van de vorige eeuw) in abstracte strategiespelen.

De prijs voor een spel in de retail is langzamerhand naar een lager niveau gezakt (minder kopersbelangstelling?) waardoor een golf van kleine eenvoudige spelletjes wordt aangeboden. De uitvoering van grotere spellen wordt simpeler en goedkoper mede omdat nagenoeg alle productie in lage-lonen-landen terecht komt.

Je publiceert ook over de historie van spelen. Vanwaar die interesse?

Bij het opbouwen van mijn Spellenverzameling werd ik al snel geconfronteerd met het feit dat veel Spelen wel een uitgever kenden die op de doos wordt vermeld maar dat eigenlijk nagenoeg altijd de bedenker/auteur ontbrak. Laat staan dat er naast de spelregels nog iets over de geschiedenis van het betreffende spel werd vermeld.

In de 70-er en 80-er jaren van de vorige eeuw kwam er meer belangstelling voor wie nu eigenlijk de auteur van het spel is. 3M in Amerika en een aantal Duitse firma’s begonnen luxe series met spelen uit te geven met vermelding van de naam van de auteur. Ook het in halverwege de jaren ’90 gestarte Board Game Studies gaf een ‘boost’ aan het onderzoek naar de achtergrond en de historie van spelen, oud en nieuw.

Ikzelf had al vanaf de eind 60-er jaren een flinke bibliotheek opgebouwd met boeken over de historie van allerlei spelen en spellen. Dat kwam mij goed van pas toen ik voor het Tv-programma HOGE OGEN 16 maal een optreden had waarin ik op basis van mijn verzameling de historie van evenzovele groepen spelen mocht verklaren.

Intussen was ik ook in contact gekomen met velerlei spelauteurs die ik ging interviewen om hun verhaal en dat van hun spelen vast te leggen. Dit mede gestimuleerd door Rob van Linden die deze verhalen goed kon gebruiken voor zijn spellenwebsite HONGS. (N.B. HONGS is weer beschikbaar via het Vlaams Spellenarchief).

En natuurlijk was ik in die geschiedenissen geïnteresseerd omdat er veel uit te leren valt maar ook omdat het je op nieuwe ideeën kan brengen. En niet in de laatste plaats was het een plezier om te doen omdat het mij liet kennismaken met toch wel vele “bijzondere mensen” met evenzovele bijzondere verhalen.

De meeste verhalen heb ik in de afgelopen 20 jaar wel gebruikt voor mijn “lectures” tijdens de Board Game Studies-colloquia. Veel achtergrond over spelen en spellen is opgenomen in HONGS en verder publiceer(de) ik nu in SPEL!; CFF; de AGPI-Quarterly en voordien in “Natuurwetenschap & Techniek”  en het Amerikaanse “KNUCKLEBONES”. Tijdens het bestaan van dit laatsgenoemde tijdschrift is er daaarin maar 1 spel verschenen en dat was mijn “Can the Sardines”. Iets waar ik achteraf nog steeds blij van word.

Heb je naast de spellen nog andere hobby’s?

Zeker. Muziek en met name de klassieke Jazz heeft ook een groot deel van mijn leven bepaald. Ik speel als ‘multi-instrumentalist’ vele koper- en rietblaasinstrumenten, van cornet tot tuba en naast klarinet ook alle saxen, maar ook drums en wasbord. Ik was 25 jaar leider van de bekende LIMEHOUSE JAZZBAND en heb daarmee vele platen en CD’s opgenomen evenals met diverse andere combinaties. En ik speel nog steeds regelmatig.

Fred, bedankt voor je bijdrage!

Interview: Arjan van Houwelingen

Een reactie op “Interview – Spelauteur Fred Horn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s